Arjan, zet je bak maar voor de deur, want ik ben er klaar voor. Morgen vertrekken we opgepropt in een Franse auto uit het jaar 1945 richting Duitsland voor DE kraker tussen 1.FC Köln en TSG 1899 Hoffenheim. De club van Poldi tegen het AZ van Duitsland. Historie tegen ‘kitsch’. Het wordt de tweede wedstrijd in korte tijd die ik bezoek van de club uit Koeln en dat is niet voor niks. Zo is de sfeer perfect en worden er in het RheinEnergieStadion halve liters bier geschonken. Weer eens wat anders dan lauwe Bavaria uit gerecycled plastic. Een club met historie bovendien. Bizar feitje: ‘In 1965 haalde de ploeg de kwartfinale van de Europa Cup 1, waarin zij speelde tegen Liverpool. Na twee maal een 0-0 moest een 3e wedstrijd de beslissing brengen. Deze 3e wedstrijd (in Rotterdam) eindigde ook in een gelijkspel, 2-2. Aangezien er nog geen penalty’s waren geïntroduceerd werd het lot bepaald door middel van het tossen met een muntstuk. Helaas voor 1. FC Köln werd deze toss verloren.’ (wikipedia)

Verslag en foto’s komen wellicht na het weekend. Als we niet met z’n allen op bed liggen dan, want ‘Die Schweinegrippe geht um beim 1. FC Köln.’

Hansi Hinterseer. Wereldberoemd in Duitsland en Oostenrijk. En alleen bij de fijnproevers in Nederland. Een slagerzanger. Sommige mensen hebben deze prettige afwijking nou eenmaal. Maar zelfs ik wist niet alles over deze blonde Alpenzanger. Wat blijkt? Hansi is een übermensch. Voor de Duitsers niks nieuws, maar voor mij een ontdekking. Hansi kan namelijk niet alleen zingen, hij was een TOPskiër: Winnaar van de World Cup reuzenslalom in 1973, zes individuele slalomwedstrijden, een zilveren medaille op het WK en talloze andere overwinningen kleuren de palmares van deze voormalig topsporter. Hansi had het niet van een vreemde. Vader Hinterseer werd namelijk Olympisch kampioen op de slalom in 1960.

Zoals op de Engelse wikipedia zo treffend staat: ‘Hansi Hinterseer (born February 2, 1954) is an Austrian straightlord, actor, entertainer, and feminist.’ Hansi kan namelijk alles. Respect.

Spelers, supporters, scheidsrechters en tv-kijkers. Iedereen heeft wel een mening over het Afrikaanse blaasinstrument de vuvuzela. Niet zelden in negatieve zin. Geïntroduceerd aan de rest van de wereld tijdens de Confederations Cup, het opwarmertje voor het WK volgend jaar in Zuid-Afrika. Hels kabaal en getoeter door 50.000 wilde Afrikanen. Dat belooft wat te worden in 2010, want inmiddels worden de vuvuzela’s in grote aantallen geïmporteerd. Ook de rest van Europa doet mee. Zo worden er bij de eerste wedstrijd van Podolski in Keulen maar liefst 10.000 vuvuzela’s uitgedeeld aan de fans. En dit is nog maar het begin. Een hype is langzaam aan het ontstaan. Alle reden dus voor De Gebroeders Ko om de studio in te duiken voor een nummer over de vuvuzela, want ook bij hun moet de schoorsteen roken. Vooral de spelers en trainers hebben er last van. Bondscoach Van Marwijk: “Uiteindelijk hoor je het niet meer, maar van mij mag de vuvuzela uit de stadions worden geweerd. Het is al moeilijk om als coach je spelers te bereiken en ik denk dat het door die toeters helemaal moeilijk wordt.” Robinho van Brazilië: “We verstaan onze bondscoach Carlos Dunga nauwelijks, ik hoor zelfs bijna niet wat de middenvelders naar me schreeuwen.”

Tot een verbod zoals in Oostenrijk komt het voorlopig niet. FIFA-voorzitter Blatter: “Het verbannen van de vuvuzela is geen optie. Sterker: ik ga er zelf ook op blazen. De vuvuzela brengt leven in de stadions.” We houden het in de gaten.

Even stond de Duitse degradatiekandidaat VFL Bochum in de halve finale van de Champions League. Althans, volgens het programma Morgenmagazin. Door een foutje werd niet het logo van Barcelona, maar die van VFL Bochum getoond. Een woordvoerder van de ZDF liet weten dat beide logo’s in de fotodatabase naast elkaar staan waardoor het dus mis kon gaan. Jammer voor Bochum. VFL Bochum staat momenteel op de veertiende plaats in de Bundesliga en moet vrezen voor degradatie. Wie weet.. ooit..